home

Foto

Je doet, rechtsonder, een soort van photobomb, ook zoiets van de moderne tijd, waarmee mensen de fotograaf willen zieken door op het moment van afdrukken onverwachts in het kader te springen en derhalve de foto te verpesten. Maar in dit geval was het wel de bedoeling dat ik je in the picture kreeg. Want jij bent scherp, terwijl de rest van de foto redelijk wazig is. En je lacht de hele wereld blij.

Die foto, genomen op 9 september 2014, visualiseert zo'n beetje alles. Hij toont je vrolijkheid, je schoonheid, je relativeringsvermogen, je humor, je ontdekkingsdrang en je liefde.

En ik sta daar aan de andere kant van die struik, de zon van Krakau in m'n rug, de zon van m'n leven voor m'n lens, stiekem trots te zijn.

49 jaar ben je vandaag geworden. Dus nog één jaar te gaan tot mijn zoektocht naar een vriendin, die minstens half zo oud is, zal starten. Met een Porsche en een blitse motorfiets en mijn haardos in een kek staartje gebonden zal ik me moeten overgeven aan de midlifecrisis, want dat hoort nou eenmaal zo.

Maar als ik nog eens naar die foto kijk heb ik daar eigenlijk helemaal geen zin in. Die foto zegt alles: jij bent scherp en de rest is redelijk wazig. Laten we dat maar zo houden. Dus vraag ik je bij deze vriendelijk of ik die midlifecrisis over mag slaan. Ah?

Gefeliciteerd, lief. Ik hou van je.

Reactie toevoegen

8 jaar

Al 8 jaar

getrouwd met haar

we lachten toen om niets

we lachen nu om alles

lachen om elkaar

ik iets minder haar van boven

zij nog steeds wel op haar tanden

ik iets minder tanden

wij met beide handen

nog meer van elkaar

pas 8 jaar.

Reacties

Zo ist! Xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Lieve broer en schoonzusje,

Ik denk nog vaak terug aan jullie dag,
Die dertigste januari tweeduizendzeven,
Waarop we jullie, met een traan én met een lach,
Elkaar het jawoord zagen geven.
Maak er nog lang iets moois van samen, het lijkt me erg fijn
Daarvan nog lang getuige te mogen zijn.

Gefeliciteerd & dikke kus,
van (schoon)zus

Reactie toevoegen

Kind

Laatst verweet je mij in een whatsapp-bericht dat ik niet genoeg gesekst heb. Bijna was ik triomfantelijk met de telefoon in m'n handen naar mijn lief gerend, om haar deze voor mij overduidelijke stelling genoegzaam onder haar neus te wrijven. Maar het bleek dat je in een gesprek met Nick tot de conclusie kwam dat je een broertje mist. Omdat je geen broertje hebt, zal onze familienaam 'de Keijzer' dus uitsterven.

Je schreef over trouwen en kinderen krijgen en dat jouw kind(jes) niet onze mooie achternaam zullen dragen. Dat besef drong ineens weer bij me door, dus voor de zekerheid heb ik toch mijn lief maar naar boven gesleept, haar overladen met steekhoudende argumenten en daarna alle hoeken van de slaapkamer laten zien. Na vier hoeken en de volle twee minuten realiseerden we ons beiden puffend en zuchtend, we zijn tenslotte geen 52 en 47 meer, dat we ons in een dolle bui allebei ooit hebben laten steriliseren en dat onze voorplantingspoging dus volkomen vruchteloos was. De teleurstelling was groot. (Maar ik vond het niet heel erg.)

Ik heb je beloofd in die whatsapp-conversatie dat ik wel weer een nieuw boek schrijf. Zodat de naam 'de Keijzer' in ieder geval op die manier nog voort zal leven. Dus dat zal ik doen. Al zal me dat iets meer dan twee minuten kosten.

Ondertussen draag jij de naam nog vol trots. En stiekem zal die altijd bij je blijven, net als bij je grote zus. En nu je dan echt volwassen bent, ben ik trots op je hoe je in het leven staat en zal ik daarom later geen problemen hebben om je weg te geven op die speciale gelegenheid waarbij je achternaam zal veranderen. Begrijp me niet verkeerd, als dat niet gebeurt heb ik er ook geen problemen mee. Trots blijf ik toch wel op je. En what's in a name?

Nu ben je 21, dus voor de wet echt volwassen. Op de uitnodiging voor je feestje schreef je dat als je inderdaad op je vader lijkt, je waarschijnlijk nooit volwassen zult worden. En dat moet je ook niet doen, want dat is de grootste uitdaging in het leven. Verlies nooit het kind in je. Dan kun je alles aan.

Gefeliciteerd lieffie. Ik hou van je.

Reactie toevoegen

Site stuk

'Je site is stuk!', kreeg ik via verschillende socialmediakanalen om m'n oren.

O ja, dacht ik hardop. Ik had een site. Daar schreef ik wel eens een stukje. Vroeger.

En toen was ie ineens stuk. Een update die niet helemaal lekker liep, een klok waarvan de grote wijzer al ver na bedtijd wees en een zin die er niet meer was. Dus liet ik de site maar voor wat ie was.

Tot het weer begon te kriebelen. Dus vandaar dit stukje op de nieuwe site.

Om de naar nieuws hongerende lezer tekstueel te bevredigen, om mijn opgekropte schrijflust te bevrijden en ook wel omdat ik het leuk vind. Daarom.

Dus ik beloof plechtig dat ik vanaf vandaag iedere dag een nieuw stukje op deze site zal plaatsen.

Hahaha! Dat geloof je toch zelf niet, hè? Daar heb ik helemaal geen tijd voor! Maar ik zal trachten iets meer te schrijven en proberen om in mindere mate ouderwetse woorden als 'trachten' en 'plechtig' te gebruiken.

Later!

Reacties

Fijn! Wel jammer dat de archieven hier niet meer beschikbaar zijn. Hopelijk heb je ze nog wel? Welcome back!

Reactie toevoegen